Πότε και πώς ξεκινήσατε το μπάσκετ ;

Ξεκίνησα όταν ήμουν τέλη δημοτικού μα πιο ουσιατικά στο γυμνάσιο. Ήμουν αθλητάκι κάνοντας διάφορα αθλήματα , κυρίως στίβο και τένις. Κάποια στιγμή ,ακολουθόντας τον αδελφό μου, ήρθα σε επαφή με το μπάσκετ. Για κάποια χρόνια έκανα παράλληλα μπάσκετ και στίβο. Όταν έπρεπε να κατασταλλάξω επέλεξα το μπάσκετ. Ταίριαξα καλύτερα , μπορώ πια με βεβαιότητα να πω πως το μπάσκετ το ερωτεύτηκα μα νιώθω τυχερή που πέρασα και απο το γήπεδο του στίβου.

Ποία θεωρείται πώς ήταν η κορυφαία στιγμή στη μπασκετική σας καριέρα ;

Ως κορυφαία στιγμή ξεχωρίζω όταν παίζοντας στην Ακαδημία Ηλιούπολης τερματίσαμε στη 4η θέση στην Α1 εθνική κατηγορία .

Πως είναι να αγωνίζεστε σε ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία του ελληνικού αθλητισμού ,τον Άρη ;

Αρχικά , είναι τιμή να αγωνίζομαι στον Άρη. Είναι ιστορικός σύλλογος , ασυναγώνιστο το γήπεδο και ο κόσμος του Άρη μπασκετικός. Παρόλα αυτά υπάρχουν και εκεί δυσκολίες στη λειτουργία του συλλόγου , που όμως ευτυχώς κάθε χρόνο βρίσκεται ο τρόπος και αντιμετωπίζονται .

Τι είναι για εσάς το μπάσκετ και τι έχετε κερδίσει σε προσωπικό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια ;

Κατ’αρχάς νιώθω ευλογημένη που μπορώ να έχω αυτό το κομμάτι ακόμα ενεργό στη ζωή μου. Έχω κερδίσει άπειρα πράγματα,  εμπειρίες μοναδικές , ανθρώπους που είμαι χαρούμενη που γνώρισα, δυνατές φιλίες , ικανότητες που εκπαιδεύτηκαν μέσα στον αγωνιστικό αθλητισμό . Μπορώ να πω πως ακόμη γνωρίζω τον εαυτό μέσα απο αυτό.

Ποια συμπαίκτρια θεωρείται κορυφαία όλα αυτά τα χρόνια ;

Η καλύτερη συμπαίκτρια που είχα ποτέ ήταν η Πόλυ Σαρέγκου. Υπήρξε εξαιρετική αθλήτρια, ήταν η καλύτερη Ελληνίδα ψηλή του τότε πρωταθλήματος , με ένα σπάνιο ‘πρώτο’ βήμα, σχεδόν τριπλουνικό. Είχα το δύσκολο ρόλο να είμαι αναπληρωματική ψηλή και έπρεπε να δουλέψω για κάθε λεπτό συμμετοχής μου . Παρά την δυσκολία θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη μπασκετική μου χρονιά, πάλι στην Ακαδημία Ηλιούπολης.

Θα θέλατε να ασχοληθείτε με τη προπονητική στο μέλλον ;

Είναι κάτι που δεν μπορώ να απαντήσω πραγματικά. Δεν μου είναι αδιάφορο και έχω δειγματα ότι θα μπορούσα να ανταπεξέλθω. Το μοντέλο όμως ζωής μου και η επαγγελματική μου δρασητριότητα δεν το επιτρέπουν . Είναι κάτι που χρειάζεται αφοσιώση για να γίνει σωστά. Δεν θεωρώ πιθανόν να υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες αλλά γενικά δεν προγραμματίζω μακροπρόθεσμα. Αν μου έλεγες πριν 4 χρόνια ότι θα  παίζω ξανά σε ανταγωνιστικό επίπεδο και μάλιστα στην Θεσσαλονίκη θα σου έλεγα ότι είσαι τρελός οπότε απλά δεν το γνωρίζω.

Ακόμα και στις μέρες μας για τη κοινή γνώμη η ενασχόληση των γυναικών με αθλήματα όπως το μπάσκετ είναι έως ένα σημείο ταμπού.Ως καλαθοσφαιρίστρια και μάλιστα σε ένα σχετικά υψηλό επίπεδο ποια είναι η γνώμη σας για αυτή την αντιμετώπιση ;

Θα χρησιμοποιήσω μια φράση του κ. Μίσσα.  ‘ Το μπάσκετ είναι ένα.  Δεν υπάρχει γυναικείο μπάσκετ, υπάρχει μπάσκετ ανδρών και γυναικών. ‘ Οι κανόνες είναι ίδιοι ,οι παράμετροι ίδιες , οι υποχρεώσεις ίδιες. Το θέαμα βέβαια δεν είναι το ίδιο, αυτό είναι σαφές . Ωστόσο μιλώντας με προπονητές θα διαπιστώσεις ότι ανα περιπτώσεις η προσήλωση και ανταποδοτικότητα μιας γυναικείας ομάδας είναι ανώτερη αντρικής. Όπως και ότι υπάρχουν χώρες όπως η Σουηδία όπου το μπάσκετ γυναικών αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη θέρμη από ότι το αντρικό.  Θεωρώ εν κατακλείδι ότι οι γυναίκες αθλήτριες στην Ελλάδα αξίζουν τουλάχιστον σεβασμό καθώς οι θυσίες που κάνουν για να παίξουν μπάσκετ δεν είναι αντιστοιχες των απολαβών τους και καλούνται πάντα να το συνδιάσουν με σπουδές , δουλειά και πιθανόν με δημιουργία οικογένειας.

Ποια συμβουλή θα δίνατε σε έναν νεαρό αθλητή ή μια νεαρή αθλήτρια που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στο χώρο του μπάσκετ ;

Θα του έδινα καταρχάς μια πρακτική συμβουλή να έχει πάντα plan Β .Ο χώρος του αγωνιστικού αθλητισμού είναι γοητευτικός , έχει τρομερές συγκινήσεις και έτσι όποιος τον γνωρίσει δεν μπορεί εύκολα να «απεξαρτηθεί». Ωστόσο θα τον συμβούλευα από νωρίς να  φροντίσει να μαζεύει τα εφόδια για να κάνει και κάτι ακόμα επαγγελματικά είτε ταυτόχρονα , είτε αμέσως μετά. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα μπορέσουν να διασφαλίσουν το μέλλον τους μέσα απο τον αθλητισμό σε μια εποχή που η έννοια της ‘ασφάλειας’ δεν υφίσταται γενικότερα. Μια ακόμη συμβουλή που θα έδινα είναι ό,τι αποφασίσουν να κάνουν να το κάνουν με τη ψυχή τους και κάποια στιγμή το άθλημα θα τους το ανταποδώσει. Να μην απογοητεύονται και να μην ξεχνούν να το χαίρονται.

Τι στόχους έχετε για τη νέα σεζόν ;

Μόλις επισημοποίησα την τρίτη χρονιά μου στον Άρη.  Ο σύλλογος φέτος έχει θέσει καθαρό στόχο το κυνήγι της ανόδου στην Α1 και οι μεταγραφικες κινήσεις το επιβεβαιώνουν. Αυτό που θέλω λοιπόν είναι να βοηθήσω την ομάδα μου στο μέγιστο στο στόχο που έχει θέσει και να ευχαριστηθώ την μπασκετική χρονιά έχοντας καλή αγωνιστική παρουσία .

Πρόσφατα συμμετείχατε στο 3οn3 Παξών.Ποια η εμπειρία σας από αυτό το τουρνουά ;

Ήταν εξαιρετική διοργάνωση . Συγχαρητήρια στο επιτελείο του Paxos 3οn3 tournament. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ‘φανταστικούς ’ μου συμπαίκτες καθώς εκτός του ότι περάσαμε ωραία αφού ‘ για τα μπάνια πήγαμε ’(!) ... είχαμε και πολύ καλή αγωνιστική παρουσία. Αυτά που ξεχωρίζω είναι τη συμμετοχή μας στο μικρό τελικό, το τρίποντο νίκης νωρίτερα σε παράταση του Παναγιώτη Μαγκανά που μας έδωσε τη χαρά στη συνεχεια να βρεθούμε αντίπαλοι με Αντώνη Φώτση , το ότι βγάλαμε νικητή του διαγωνισμού τριπόντων τον Μιχάλη Αυγερινό και το ότι την  τετράδα μας συμπλήρωνε εξαιρετικά ο Δημήτρης Αγιούς και την μπασκετική μας παρέα ο ανυπέρβλητος Coach Steve. Α! και τα μπανια που κάναμε φυσικά!