Μϋικές-Θλάσεις.jpg

Εγκαινιάζουμε τη νέα στήλη της ιστοσελίδας μας που αφορά την υγεία των αθλητών με ένα άρθρο αναφορικά με τις θλάσεις.

Συχνά ακούμε διάφορους αθλητές και όχι μόνο να παραπονιούνται για ενοχλήσεις στους μυς τους. Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που ακολουθεί, ο φυσικοθεραπευτής Γιώργος Μαυρωνάς μας εξηγεί που οφείλονται οι θλάσεις, τα συμπτώματα, τρόπους αποφυγής και φυσικά ποια πρέπει να είναι η πρώτη αντίδραση μετά την διάγνωση.

 

Οι θλάσεις μυών, η όπως τις αποκαλούμε στην καθημερινότητα τραβήγματα,είναι ο συχνότερος τραυματισμός σε αθλητές κάθε κατηγορίας!

Τα αίτια   για να προκληθεί μια απλή θλάση(ρήξη μυικών ινών ενός μυός) είναι συνήθως η κακή υγεία των ιστών,η ελλιπής προθέρμανση,η ελλιπής ενυδάτωση,η έλλειψη σωστής τεχνικής που απαιτείται για το άθλημα,η έλλειψη εναρμονισμού του εγκεφάλου με  το μυοσκελετικό σύστημα(ιδιοδεκτικότητα),η άθληση άνευ υποδήματος ή με υπόδημα που δεν πληρεί τις προδιαγραφές για το συγκεκριμένο άθλημα,η απουσία διατάσεων και αποθεραπείας.

Μια θλάση προκαλείται συνήθως κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης  αν εκτελεστεί μια απότομη και ξαφνική κίνηση, που συνεπάγεται τη βίαιη σύσπαση ή την υπερβολική διάταση ενός μυ.Σε μία τέτοια περίπτωση είναι δυνατόν να αισθανθεί κανείς έναν αιφνίδιο πόνο. Προφανώς, τα συμπτώματα εξαρτώνται από το βαθμό σοβαρότητας του τραυματισμού[ποσοστό μικρότερο του 5% των μυϊκών ινών (θλάση πρώτου βαθμού),  μερική ρήξη των μυϊκών ινών αλλά διατήρηση της συνέχειας του μυός(θλάση δευτέρου βαθμού) , πλήρης διατομή του μυός ,δηλαδή ο μυς κόβεται (θλάση τρίτου βαθμού).

Στην περίπτωση αυτού  του ‘’τραβήγματος΄΄, ο πόνος τείνει να γίνει  προοδευτικά πιο δυνατός, ενώ γίνεται αισθητός σαν ένα είδος “πονεμένου κορδονιού”.Στην περίπτωση  δηλαδή της  μυϊκής θλάσης, η ρήξη των μυϊκών ινών συνοδεύεται από τη διαρροή αίματος, που συσσωρεύεται στους ιστούς προκαλώντας αιμάτωμα, οι διαστάσεις του οποίου είναι ανάλογες της σοβαρότητας της κάκωσης(όπως αναφερθήκαν και προηγουμένως).

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος κατά την ανάπαυση, που επιδεινώνεται με την προσπάθεια κίνησης του ενδιαφερόμενου μυ και συνοδεύεται από λειτουργική ανικανότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η χρήση του προσβεβλημένου μυ. Παράλληλα, είναι δυνατόν να παρατηρηθεί οίδημα,ερυθρότητα(κοκκίνισμα) και εκχύμωση (μελάνιασμα).

Για να αποφύγουμε αυτήν την επώδυνη κατάσταση, κρίνεται απαραίτητο να ενυδατωνόμαστε τακτικά(άφθονο νερό ή ηλεκτρολύτες), να κάνουμε σωστή προθέρμανση, διατάσεις και αποθεραπεία και να επιχειρούμε να αθλούμαστε μόνο όταν είμαστε γνώστες της σωστής τεχνικής του εκάστοτε αθλήματος!

Σε κάθε περίπτωση αν  αισθανθούμε ενόχληση,συμβουλευόμαστε άμεσα τον ορθοπαιδικό μας,ο οποίος θα κρίνει ανάλογα με τη σοβαρότητα της κάκωσης αν απαιτείται φυσικοθεραπεία για την αποκατάσταση αυτής.

121561495_760425348221702_5695314446622071620_o.jpg

Γιώργος Μαυρωνάς - Φυσικοθερπαυετής