1323052.jpg

Πέμπτη συνέντευξη στη νέα στήλη της ιστοσελίδας μας.

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στις "5 ερωτήσεις" την αρχηγό της γυναικείας ομάδας χάντμπολ του ΑΟ Φαίαξ, Νικολέτα Ιωάννου.

 

Η Νικολέτα Ιωάννου ξεκίνησε το χάντμπολ το 2000 σε ηλικία 10 ετών από τον Αθλητικό Όμιλο Ιωαννίνων. Στην ηλικία των 15 πήρε μεταγραφή για την πρωταθλήτρια και κυπελλούχο Ελλάδας, Αναγέννηση Άρτας. Στην Αναγέννηση έμεινε για δύο χρόνια και αγωνίστηκε στην Α1΄Εθνική κατηγορία γυναικών, στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της ομάδας αλλά και στα ηλικιακά τμήματα, κατακτώντας την 3η θέση στην κατηγορία των νεανίδων. Στη συνέχεια επέστρεψε στον ΑΟ Ιωαννίνων, κυρίως λόγω πανελληνίων, όμως δεν κατάφερε να αγωνιστεί καθώς στην αρχή της περιόδου υπέστη έναν τραυματισμό στο γόνατο που την ανάγκασε σε χειρουργική επέμβαση. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα για σπουδές και αγωνίστηκε σε Αναγέννηση Βύρωνα (Α1΄ και Α2΄Εθνική κατηγορία) και Ευώνυμο Ηλιούπολης. Mε το πέρας των σπουδών επέστρεψε στην Αναγέννηση Άρτας, με την οποία αγωνίστηκε για δύο σεζόν (2013-15) στην Α1΄Εθνική κατηγορία και κατόπιν, εντάχθηκε στον ΟΦΧ Ιωαννίνων (Α2΄Εθνική). Τις τελευταίες τρεις σεζόν αγωνίζεται για λογαριασμό του ΑΟ Φαίαξ Κέρκυρας στην Α2΄Εθνική κατηγορία. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει υπάρξει μέλος στην Εθνική ομάδα κορασίδων και νεανίδων, συμμετέχοντας σε κάμπ, τουρνουά και διοργανώσεις εντός και εκτός Ελλάδος. 

 

79963505_2265420453564439_3834392930370453504_o.jpg

 

Πότε και πώς ξεκίνησατε την ενασχόλησή σας με το χαντμπολ;

Aπό πολύ μικρή ηλικία ήμουν ένα δραστήριο κορίτσι με αποτέλεσμα να έχω δοκιμάσει αρκετές αθλητικές δραστηριότητες μέχρι να βρω αυτή που μου ταιριάζει καλύτερα. H ενασχόλησή μου με το άθλημα του χάντμπολ ξεκίνησε πριν από είκοσι χρόνια. Συγκεκριμένα με προτροπή κάποιων συμμαθητριών μου γράφτηκα στις ακαδημίες του ΑΟ Ιωαννίνων. Μάλιστα, εκείνη τη χρονιά ξεκίνησαν και τα τουρνουά δημοτικών σχολείων γεγονός που κατέταξε το χάντμπολ σε ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα της πόλης. Αυτό ήταν! Δεν υπήρξε ποτέ ξανά άλλο άθλημα για εμένα.

 

Τι σημαίνει για εσάς το χαντμπολ;

Tι είναι το χάντμπολ για εμένα; To χάντμπολ είναι όλη μου η ζωή, κυριολεκτικά! Στα είκοσι χρόνια της αθλητικής μου πορείας σε όλα όσα βίωνα στο χώρο του χάντμπολ με περιτριγύριζαν οι άνθρωποι της ζωής μου. Από παιδική ηλικία οι γονείς μου και οι αδερφές μου άφηναν τις δουλειές τους και ταξίδευαν ανά την Ελλάδα μαζί μου, στις κερκίδες πάντα βρισκόταν συγγενείς και φίλοι για να στηρίξουν εμένα και την -όποια- ομάδα αγωνιζόμουν. Επιπλέον, οι καλύτερες μου φίλες ως επί των πλείστων προέρχονται από το άθλημα. Από μια όμορφη τούρτα δεν θα μπορούσε να λείπει το κερασάκι, μέσω του χάντμπολ γνώρισα και παντρεύτηκα τον άντρα της ζωής μου και πλέον ακολουθεί και ο γιός μας, ο οποίος έχει γίνει κάτι σαν μασκότ της ομάδας μιας και είναι παρών σχεδόν σε κάθε προπόνηση της ομάδας. 

 

130718716_1057509051388160_8476239588017107696_n.jpg

 

Ποιοί οι μελλοντικοί σας στόχοι αναφορικά με το άθλημα;

Δυστυχώς, λόγω της ιδιάζουσας κατάστασης ο μόνος ρεαλιστικός στόχος για το μέλλον είναι απλά να ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Η αλήθεια είναι ότι από τις αρχές του καλοκαιριού δουλέψαμε όλοι (διοίκηση - προπονητές - παίκτες) πάνω σε ένα πλάνο με στόχο στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου να είμαστε στην 1η θέση του ομίλου και "αγκαλιά" με την πολυπόθητη άνοδο στην Α1΄Εθνική κατηγορία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά με πολύ μεγάλη παρουσία στις προπονήσεις, με προπονητικό πλάνο που έφερε εμφανέστατη βελτίωση στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας μας και με στήριξη κάθε μορφής από τη διοίκηση του συλλόγου. Ελπίζουμε ότι μετά από αυτή την αναγκαστική διακοπή θα επανέλθουμε γρήγορα στο επίπεδο που ήμασταν. Πάνω σε αυτό θα ήθελα να τονίσω πώς συνεχίζουμε διαδικτυακά τις προπονήσεις μας 3 φορές την εβδομάδα.

 

Πείτε μου τρείς αθλητές/τριες που προσωπικά θαυμάζετε;

Oι αθλητές που θαυμάζω δεν είναι μόνο τρείς. Δεν θα απαντήσω λέγοντας κάποια από τα γνωστά ονόματα επαγγελματιών αθλητών που στην ουσία κάνουν καλυτερα τη δουλειά τους από κάποιους άλλους συναδέλφους τους. Αυτοί είναι πραγματικά τυχεροί και όλοι οι υπόλοιποι τους ζηλεύουμε που κατάφεραν να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα. Σίγουρα μοχθούν καθημερινά μέσα στα γήπεδα, όμως προσωπικά θαυμάζω περισσότερο τους αθλητές που μοχθούν καθημερινά στις δουλειές τους και έπειτα πηγαίνουν για προπόνηση, αυτούς που πονάει το κορμί τους αλλά εξακολουθούν να παίζουν για την ομάδα και τη φανέλα, αυτούς που δεν έχουν χορηγούς και πληρώνουν αδρά για να έχουν ένα κατάλληλο ποιοτικά ζευγάρι παπούτσια, ενώ οι ίδιοι δεν πληρώνονται. Θαυμάζω ακόμη και αυτούς που ναι μεν είναι επαγγελματίες, όμως αμείβονται με μισθούς ερασιτέχνη. Θαυμάζω όλες τις συμπαίκτριες μου που ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες, θαυμάζω και τις μικρές αθλήτριες της ομάδας μας που μετά από δύσκολες μέρες με πολλά μαθήματα προτιμάνε να έρχονται στο γήπεδο από το να πάνε μια βόλτα. Eν Kατακλείδι θαυμάζω όλους αυτούς που αγαπάνε τον υγιή αθλητισμό, αυτούς που πρεσβεύουν τα ιδεώδη του αθλητισμού εντός και εκτός γηπέδων.

 

130850792_204250337897631_3404282023818239092_n.jpg

 

Πως αισθάνεσθαι που είστε αρχηγός της ομάδας του Φαίακα;

Aναμφίβολα, το να ηγείσαι μιας ομάδας είναι πολύ τιμητικό. Το να αποτελείς αρχηγό μιας τόσο ιστορικής ομάδας χωρίς μάλιστα να είσαι γέννημα-θρέμμα της ομάδας αυτής σε γεμίζει με πολλά συναισθήματα αλλά και ευθύνες. Θεωρώ ότι μαζί με τις άλλες δύο αρχηγούς που ψηφίστηκαν, την Εύα Ντάλλα και την Αλεξάνδρα Κοντούλη αποτελούμε μια δυνατή τριπλέτα που πλαισιώνουν μια ομάδα - παρέα με υψηλούς στόχους. Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα κορίτσια της ομάδας που με εμπιστεύτηκαν και που με έκαναν από την πρώτη μέρα της μεταγραφής μου, πριν τρία χρόνια, να νιώσω ένα μαζί τους. 

 

 

130713316_678234842852669_5296343909462684353_n.jpg

 

130719387_738903570312526_4008361439586063580_n.jpg

 

130759942_612170056197384_9066143866568535370_n.jpg

130517056_305973793980695_5738680538518217312_n.jpg

 

130763233_842031733290062_1235866841198876879_n.jpg

 

Επιμέλεια: Αντώνης Αραβανής